Ev Nakletme

Bu arada dört günlük bayram tatili vardı. Böyram tatilinden faydalanarak evimi de Gaziantep’ten Macun Köyü’ne taşıyacaktım. Köyde boş bir ev bulup kiraladım. Tatil akşamı otobüsle doğru Haymana’dan Gaziantep’e geldim. Hemen bir kamyon kiralayıp evimi yükledim. Tabii hanımın isteği üzerine bütün ev eşyalarını yükledik. Bu sefer de komşular ve tanıdıklar birikerek hem evi yüklemede yardım ettiler ve hem de büyük bir ayrılık üzüntüsü meydana geldi. Tanıdıklar hep birlikte “Amaan bu öğretmenlik neyinize lazımdı, evinizi, işinizi bırakıp gidiyorsunuz?” Hasılı bu durmu da geride bırakarak yola çıktık. Nihayet yorucu bir yolculuktan sonra Macun Köyü’ne vardık.

Kamyonu tuttuğum evin yakınına biraz olsun yaklaştırdım. Çünkü oturacağım evin yanına kadar giremezdi. Bir kamyon ev eşyası, örtü, sandık, büfe vb. Bizim büyük bir sandık vardı. Hanım da bu sandığın içini porselen tabaklar ve diğer bazı eşyaları doldurmuş. Bu sandığı dört kişi zor taşıyor. Biri benim hanıma sormuş:
– Yenge ne var bu sandıkta, bu kadar ağır? Yoksa atom bombası mı vardır? Benim hanım da bu suale karşılık:
– Tabii Gaziantep’ten garip memlekete gelen tedbirsiz gelir mi?

Neyse eşyaları taşıdık. Benim hanımda ev düzme merakı var. Örtülerini güzel düzdü. Çini, çanak ve bardaklarını büfeye düzdü. Yani ufak bir şehir medeniyetini köye götürmüş oldu. Köylü gelip bizim eşyalara bakıp gidiyor… Bu arada bir adam başını uzatıp, düzülmüş eşyalara baktı:
– Allah Allah; insanların nerede kazanıp, nerede yiyeceği belli olmaz! dedi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s