Demek Rahat Bir Kafan Varmış

Mağazamda mal düzeltirken; baktım birisi selam verip içeriye girdi. “İbrahim Özdemir siz misiniz?” dedi. Evet, dedim. Fakat siması bana yabancı görünmedi, siz ne arzu ettiniz, diye sordum. Kendisini takdim ettikten sonra konuşmaya şöyle devam etti:
– Evvel bizim köylü birkaç kişiye yani seyyar satıcıya mal vermiş ve kalkınmasına yardım etmiştin, ben de seyyar satış yapmak istiyorum, eğer bana da borca mal verirsen?
– Evet sözün doğrudur, daha evvel bazı kimselere borca mal veriyordum. Fakat ben şimdi bu mesleği bırakıp öğretmenlik yapacağım, dedim.

Köyü bize yakın olduğu için beni tanıyordu. Kendisini takdim ettikten sonra ben de kendini tanıdım. Bu çocuğun bütün hayatı çobanlıkla geçmiş, daha sonra seyyar satıcılığı öğrendiğin söyledi.

Hayretle bana sordu: “Siz ne zaman öğretmen oldunuz ve nasıl öğretmen oldunuz ve nasıl okudunuz?” Ben “Okul dışında öğretmenliği bitirdim. Haziran ayında mezun olmuştum, şimdi ise tayinim Ankara’ya çıktı. Biraz da cemiyete hizmet etmek istiyorum.” dedim. Hayatını çobanlıkla geçiren bu vatandaş; yumuşak ve bilgin bir sesle “Demek rahat bir kafan varmış” dedi. Bu söz beni çok düşündürdü. O ana kadar ben her vatandaşın benim gibi çalışıp kendisini yetiştireceğini zannederdim. Fakat bu söz üzerine, buna rahat bir kafaya sahip olmayı da eklemek ihtiyacını duydum.

03.11.1972
İbrahim Özdemir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s