Ahlakın Önemi

Erzurum’da askerliğimi yaparken bir asker arkadaşım, pazar günleri gidip gezerken; “Bazı uyumlu kadınlar” bulduğunu söyledi ve beni de bu yollara teşvik etmek istedi:

– İbrahim, ben birini buldum; bu pazar izin alıp seninle gidelim, dedi.

Ben bu arkadaşa şu cevabı verdim:
– Arkadaş, biz burada askerlik yapıyoruz. Buna vatan borcu, namus borcu diyoruz. Burada hepimiz bekarız. İsterse memlekette de hepimiz bekar olalım, bu da önemli değil. Fakat hepimizin anası var, bacısı var. Diyelim ki bazılarımızın bacıları da yoktur. Fakat hepimizin anası vardır. O halde hepimiz namus sahibiyiz. Birisi namusumuza kötü gözle baksa nasıl gücümüze gider. Öyleyse bizim de gidip kötü yollarda gezmemiz doğru olmaz. Çünkü kendi namusunu seven, elin namusuna da kötü bakamaz ve bakmaması gerekir.

Bu arkadaşım beni dinledikten sonra, bana hak verdi:
– İbrahim, arkadaşım sözlerin beni bağladı. Artık ben de gitmeyeceğim ve kötü arkadaşlarla arkadaşlık yapmayacağım, dedi.

Bu arkadaşımın sonraları gidip gitmediğini bilemem ama, arasıra yanıma gelip benimle sohbet ederdi. Artık kötü yollara gitmediğini ve kötülüğün iyi birşey olmadığını söylerdi ve bunu bazı arkadaşlarına anlattıklarını da açıklardı. Bu tavsiyede başarılı olduğum da beni mutlu ediyordu.

Zaten bu konuda bana sorup “Herşey nedir?” deseler, ben, “Herşey; iyi ahlaklı, çalışkan ve bilinçli olmaktır” derim.

Askerliğim süresince iznimi kullanmayıp, askerliğimin sonunda kullandım. 19.09.1957 tarihinde teskerem doldurularak askerlik şubeme geldi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s